Efect

czytaniem romansów z miejscowej biblioteki; Fipcia, czyli Filipina męczyła po kilka godzin dziennie klawisze fortepianu kilkoma „kawałkami", których nigdy bez błędu wygrać nie była w stanie, a Hipcia — najmłodsza, skazana na krótkie sukienki, dopóki starsze siostry nie usuną się z domu, odgrywała role naiwnej, skakała po pokojach z piosenką na ustach, chychotała za każdem wymówionem słowem i hodowała kwiatki. Celem życia tych trzech gracyj było od kilku lat wydanie się za mąż, do czego im rodzice, ile mogli, dopomagali z niewielkim jednak, jak dotąd skutkiem. Papa zapraszał w niedziele i święta znajomych z biura i z miasta kawalerów na preferansa i herbatkę, mama wysadzała się na sałatki i leguminki, a po załatwieniu kuchennych czynności i nakarmieniu gości siadała do fortepianu i wygrywała niezmordowanie stare mazury, polki, walce „żeby się dziewczątka zabawiły". Dziewczątka bawiły się rzeczywiście, ale też na tem kończyło się wszystko, bo żaden z bywających w domu kawalerów, nie wyjmując aplikantów, którym zależało na protekcyi sędziego, nie posunął się do oświadczyn, głównie z tego powodu, że w mieście znano dokładnie finansowe położenie pana sędziego, które było wcalenie świetne. Pensyjkę miał wprawdzie nie zgorszą, ale ta zaledwie wystarczała na utrzymanie domu. Mówiono nawet, że pan sędzia miał długi, niewielkie, ale ich było sporo. Tu był winien za materye na su-