Doradztwo finansowe efect

że to pieniądze, że każdy z tych obrazów reprezentuje summę, której nigdy w życiu nie widział w swojej kieszeni. Trudniej mu jeszcze było uwierzyć, że to wszystko teraz do niego należy. Szczęście wydało mu się mniej prawdopodobne, gdy się go już dotykał.
Odliczono po kilka razy; Tarchała wziął pieniądze, i w zamian oddał promessę Lajbusiowi, równocześnie jednak zastrzegł sobie, że mu za stosownem wynagrodzeniem drugiej takiej promessy dostarczy.
— Pan myślisz, że każda promessa będzie takie złote jaja niosła? — spytał żyd z drwiącym uśmiechem.
— Co szkodzi doświadczyć raz jeszcze. To przecież niewiele kosztuje — rzekł Tarchała z pozorną obojętnością.
— To prawda dla tego, co wygrał krocie, to i sto promes bagatela. A może pan więcej ich kupi?
— Nie, nie, jedna będzie dosyć.
— Dobrze. Jutro będziesz pan miał taką promessę. No, dobranoc panu... A śpij pan spokojnie.
Po wyjściu Lajbusia, Tarchała namyślał się gdzie schować pieniądze. Rozglądał się po izbie i sklepiku; nigdzie nie wydawało mu się dosyć bezpiecznie. Tu blisko okna, mógłby kto wejść i zabrać. Tam blizko pieca... nuż ogień... o wypadek nie trudno. Najlepiej przy sobie. Włożył więc do kieszeni