Podstawa sufitowa

tor był w cieplarni mogliśmy wejść do ogrodu. Widząc cudzoziemców stąpających po świętej ziemi tulipanów w porze nawet, kiedy ich nie było, ten drugi amator kwiatów podszedł ku nam z nieco kwaśną miną i bez wątpienia wyprosiłby za drzwi, równie jak jego sąsiad, gdyby nie przechodząca prędko przez szpaler panienka, która mu dała znak ręką, aby nam dozwolił spacerować.
Była to piękna Helena widziana w Kościele.
Powitała nas prześlicznym uśmiechem, a mówiąc po francuzku, podjęła się oprowadzać po ogrodzie, albo raczej po piaszczystem polu poprzedzielanem ostrokołami i płotami z gałęzi w pośród którego znajdowaliśmy się wówczas. Rozpoczęła bardzo czułą elegiją nad brakiem tulipanów; a gdyby jej kochanek znajdował się w Batawji lub Kantonie nie żałowałaby go z większym smutkiem. Coraz bardziej zachwycony panienką: "Doprawdy, rzekłem do kolegi, ta Helena godna najpiękniejszych ideałów marzących poetów; patrz co za profil! co za łagodny błękit oczu! co za świeżość ust! ta kobieta musi żyć kwiatami i rosą; daj jej skrzydła, a do nieba uleci.
— Marzysz, odpowiedział Gerard, bojący się zawsze, abyśmy nie opóźnili się, na pociąg popo-