Ogrodzenia ozdobne

do reszty głowę, tak, ze wkrótce zapomniała po co przyszła. Zaraz po wejściu tyła wybierana przez najlepszych tancerzy, a pomimo maski, na pierwszy rzut oka odgadywano jej piękność; Tańcując odzyskała całe odurzające upojenie swych lat młodzieńczych; kiedy niekiedy wszakże myśl o Breughel'u paraliżowała jej nogi i mroziła serce; lecz wnet jeszcze żwawiej puszczała się w taniec, jak ci nierozważni grzesznicy zapominający o głosie trąby ostatecznego sądu.
Breughel przeciwnie, nic znalazł na balu nic więcej oprócz szumu i wybuchów swawoli. Po raz pierwszy uznał, że te złocone świecidełka okrywają wiele serc schorzałych. Cieszył się, że od czasu swego ożenienia poszedł dobrą drogą, drogą nauki; drogą szczęścia. Litował się nad wszystkimi tymi biednymi warjatami, którzy się śmieli bez wesołości, kochali się nic kochając; uciekł jak najprędzej do Magdaleny usypiającej snem aniołów. Przybywa do domu, nie spostrzega podziwienia służących i idzie prosto do pokoju żony. Pokój ten jest także poematem godnym jego obrazów. Nigdy wielka księżna włoska nie widziała tyle bogactw naokoło siebie, wszystkie skarby Wschodu były tam porozrzucane hojną dłonią. Porcelany japońskie, indyjskie jedwabie, perskie kobierce, drogie kamienie