Obróbka granitu

weselszych i bardziej rozweselających twarzy. Trzeba było widzieć z jakim zaokrągleniem ręki dawali pierwsze pociągnięcie smyczka i z jak równym zapałem grali aż do ostatniej nuty; trzeba ich także było widzieć przywołujących szynkarkę i podających kufle dla zaczerpnięcia w piwie coraz więcej wzrastającego zapału. Tylko wędrujący muzykanci mogą dać wyobrażenie o ich wspaniałych ruchach.
Za kontuarem, gospodyni knajpy, z głową ubraną starannie i zbytkownie bogatemi koronami panowała wspaniale w pośród garnków, fajek, karafek i butelek win rzadkich. Jak tylko kto wchodził, nalewała trunek i posyłała mu przez służącą tacę obciążoną kuflami, kieliszkami i zielonemi orzechami. Wszedłszy do knajpy trzeba się trzymać jej zwyczajów: można nie pić, lecz nie można nie przyjąć napoju.Żeby przeto w niczem nie uchybić przyjętym w sali zwyczajom usiedliśmy w jednym rzędzie z majtkami, pytając siebie, jaką mogli oni znajdować przyjemność w tej symetrycznej pozycji.
Wreszcie drzwi się otwarły i ujrzeliśmy grono młodych piękności, od piętnastu do czterdziestu pięciu lat, wychodzących parami, które na znak dany przez dyrektora orkiestry, po trzech