Nawigacja samochodowa tom tom

LIX.
Manon! O sfinksie! O dziewczę syrenie!
O Kleopatro, kobiecych serc wzorze!
Lube twe dzieje czytane są, może
Przez samych stróźy na świętej Helenie. —
Temci prawdziwsza w bezwstydnym ferworze!
Nie warteś nóg jej ściskać, Kleomenie! (1)

LX.
Ty mnie tak bawisz, jak Tybercyusz nudzi.
Ufam ci, kocham, choć wstręt we mnie budzi
Twoja przewrotność. Pysznaś w swym zachwycie
Dla uciech, złota! Czuję całe życie
W twem każdem słówku. Najszaleńsza z ludzi,
Ożyj, a stanę na marzeń mych szczycie!

LXI.
Ach czytelniku, przebacz mi, zabrnąłem.
Baję od rzeczy, z krzywdą mej powieści,
Popełniać niecne hiatusy jąłem,
Czas, bym już wrócił nakoniec do treści.
Zgromiłem siebie, co się tylko zmieści:
Otóż ciąg dalszy... Na czem to stanąłem?

LXII.
A! Hassan, rzekłem, był niepowściągliwy.
Za hasło "wszystko lub nic" mu służyło.

---------------------------------
(1) Kleomen, rzeźbiarz grecki, któremu przypisują Venus.