Drukarki Ink jet

wczynka, brunetka, w białej sukience, zbliżała się główną aleją. Była to widać znajoma, należało ją tedy przywitać z całą elegancyą.
Dwa bębny dotknęły się zlekka końcami palców, z praktykowanym w tych razach pomiędzy kobietami tego samego świata grymasem radości w lekko uśmiechniętych twarzach.
Skończywszy ceremoniał przywitania, poczęły się razem przechadzać, rozmawiając głośno cienkimi głosikami. O zabawie, ma się rozumieć, wcale nie było mowy.
— Pani ma ładną sukienkę.
— To z prawdziwych koronek, ten garnitur, prawda?
— Mama była dziś rano cierpiąca... Bardzo się boję, że nie będę mogła przyjść jutro, mimo przyrzeczenia...
— Widziała pani lalkę Tereni?... Ma przecudowną wyprawę.
— Czy to pani parasolka?... Jaka śliczna. Liii poczerwieniała. Popisywała się parasolką matki, chcąc upokorzyć przyjaciółkę, która była bez parasolki. To pytanie zaambarasowało ją wielce, uczuła bowiem, że wyznawszy prawdę, poniesie klęskę.
— Moja — odrzekła z wdziękiem. — Dostałam ją na urodziny od tatusia.
To dopełniło już miary, Umiała kłamać tak