Myjki wodne

mać do chrztu jego dziecko i ztąd nasz dygnitarz uważał go dobrodusznie za przyjaciela domowego. On to także zapytał raz Morawskiego i mnie: czy Władysław Warneńczyk nazwany został Warneńczykiem za życia czy po śmierci, gdyż nie raz i w literackie i w historyczne spory lubił się wdawać. W swojej próżności literackiej wydrukował statystykę województwa lubelskiego, którą, pan Mostowski i mój ojciec, dyrektor administracyi krajowej, kazali cofnąć z obiegu, aby jednego z wyższych reprezentantów władzy od śmieszności ochronić. W tej statystyce uważał on, że w Lubelskiem młodzieńcy są dorodni i silni a wszystkie kobiety czerstwe i płodne; twierdził, że największa góra w województwie jest pod Chełmem, lecz że jej wysokości podać nie może, gdy jeszcze barometrem zmierzoną, nie została. Oprócz tego uważał, że można mniemać, iż z okolic Lublina wyszły na świat prawie wszystkie narody i że tego dowodzą nazwy wiosek w sąsiedztwie jego położonych, jako to Niemcy, Tatary, Czechówka, Turka itd. Raz wśród próżności wymowy na popisie szkół ugrzeczniony mówca i wiele do grzeczności przywięzujący wagi w ten sposób rozpoczął swoją mowę:
"Panowie i młodzieży szkólna! Zasadą towarzystw, rękojmią bezpieczeństwa tronów i narodów, podstawą spokojności; rządzących i rządzonych, głównym warunkiem a zarazem owocem oświaty, najważniejszym celem wychowania jest grzeczność".
Gdy tak ten zacny urzędnik z próżnością łączył nieoddzielne od niej śmieszności, łatwo się domyślić, jakiemi