Fotele dla dzieci

całą, wściekłością jego gniewu obudziła i nabawiła go cholery.
W tym roku w późnej jesieni odbyłem z moim ojcem pierwszą, podróż na Wołyń, gdzie nas powoływał stan niepewny majątku mego wuja Mossakowskiego a więc i wątpliwość, czyli fundusz posagowy mojej matki w całości odbierzemy; procenta już w znacznej sumie zalegały a więc i o kapitał zachodziła obawa. Wołyń, ta część dawnej Polski tak żyzna, tak wesoła i bujnością niw i zielonością wdzięcznych gaików i ozdobnemi mieszkaniami wiejskiemi, nie był wówczas już tak świetny jak dawniej. Już były upadły owe wspaniałe domy, gdzie uczty i biesiady ciągłym gwarem wrzały. Upadł Tulczyn, Korzec, Ostróg, Annopol, Mizocz. Jedna jeszcze pozostała Sławuta ks. Sanguszków i Międzyrzecz. Państwo Józefostwo Steccy żyli tam jeszcze i dom ich, acz mniej świetny jak p. chorążego, stał zawsze otworem dla licznych gości; odwiedziliśmy go, gdyż dawna przyjaźń łączyła pp. Steckich z rodzicami moimi, a matka moja, będąc niezamężną, przebywała często w ich domu i u nich spotkał ją, poznał i pokochał mój ojciec. Niewirków księstwa Lubomirskich był miłem i ozdobnem ustroniem wiejskiem, lecz dalekiem od wystawy i wspaniałej gościnności dawnych Lubomirskieh. Nie znaleźliśmy czasu na odwiedzenie Szpanowa ks. Michałowej Radziwiłłowej, gdzie dobry smak z wytwornością połączył się dla przyozdobienia tego wiejskiego siedliska. Wołyń jako kraj wielce mi się podobał, lecz dość się wydziwić nie mógłem ogólnemu zaniedbaniu umysłowemu jego mieszkańców i myśl, że koniecznością się może sta-