Administracja warszawa

ale na tym rodzie ciąży jakieś przekleństwo, jakby na pokoleniu Chama. Ród ten przed wiekami wolny — od tylu wieków niewolą, przygnębiony, spodlił się, znikczemniał, skaził się licznemi ohydnemi nałogami; pojęcie jego zgrubiało i stępiło się, i wytrwałej trzeba pracy, aby je okrzesać, wykształcić a szczególniej w wykształceniu utrzymać. Dzieci słowiańskie łatwo przyjmują naukę i umysłową i moralną, ale jeszcze łatwiej ją postradają; — skore opuszczą szkołę, wróciwszy do domowych zatrudnień — do przykładów rodzicielskich i sąsiedzkich, przejmują się nałogami i narowami właściwemi ich rodowi i stanowi — i stają się takiemi, jakiemi byli ich ojcowie i praojcowie. Lecz ażeby w dzisiejszym stanie oświaty i dobrego bytu włościan szkoła wiejska choć krótko trwałe owoce wydała, nie dość jest założyć szkółkę, zebrać dzieci, ustanowić bakałarza, trzeba jeszcze, ażeby ktoś z wyższem od niego wykształceniem, z serdeczniejszą gorliwością zajął się temi dziećmi, czuwał nad tym nauczycielem; bez tego mogą się uczniowie wiejscy nauczyć czytać, pisać, ale w moralności i oświacie kroku nie postąpią. Tę straż nad założoną szkółką trzymać musi pan, pani włości lub, co bywa najużyteczniejszem, pleban miejscowy. Zastanowiwszy się nad charakterem ludu naszego, przekonałem się, ie prawie wszystkie jego wady, że nawet ubóstwo i nędza jego pochodzą z braku uszanowania cudzej własności, jakim się ród słowiański odznacza. Niech tylko lud nasz nauczy się cudzą własność szanować a zapragnie dojść do swojej godziwym sposobem. — Aby godziwie dojść do niej, trzeba być i pracowitym i przezornym i nawet trze-