Nawilzacze

w prostocie Chrześciańskiej wiary przemawiał do nich upominał ile to nieszczęść na kraj sprowadza zaniedbanie dawnych obrzędów i zmiana religji przodków. Lecz słowa te Czechów bynajmniej nie przekonały, trudno bowiem umysły, mylnemi zdaniami napojone, przywieść do uznania prawdy. Podczas pobytu ich w Krakowie, Biskup Zbigniew kazał poprzestać obrzędów religijnych, sam też w wielkim tygodniu wydalił się z Krakowa i w klasztorze na Jasnej-górze poświęcał Oleje ŚŚ. Z powodu tedy świąt Wielkonocnych usunieni byli przez Króla, razem z Korybulem, na przedmieście Kazimierz. Niezmiernie rozgniewani byli zato na Biskupa, którego nawet Korybut w przytomności Króla uszczypliwymi słowy dotknął, a gdy ustępował z Ią garstką łupieżców z Krakowa, groził zniszczeniem Kościołowi a nawet świętym relikwjom Biskupa Stanisława, jakowe pogróżki spełzły na niczem, owszem ściągnęły nań pomstę Boga, gdyż w powrócie swoim on i wyznawcy jego napadnięci byli przez Konrada białego Księcia Oleśnickiego i prawie wszyscy wytępieni, mała tylko ich cząska do Czech powróciła. Arcybiskup w którego Metropolij to się działo, przybycie i pobyt heretyków w kraju zniósł w milczeniu, jakby to do niego nic nie należało i podwładnemu sobie Biskupowi Zbigniewowi, niegodnie od tych przybylców traktowanemu, żadnej pomocy nie przyniósł., a nawet, jak pisze Damalewicki, zgodził się na przyjęcie ich do kraju. Był to zaiste człowiek niedołężny i brakowało mu gorliwości pasterskiej. Następny wypadek bardziej jeszcze nadwerężył sławę jego u potomnych. Marcin V. Papież zwołał był w roku 1431. Sobór do Bazylei, na którym w imie-