Druk cyfrowy Warszawa

townej nauki i prawości charakteru. Zwołał był wtedy Sejm walny Król Władysław, bawiący naówczas na Litwie, z tego powodu, że Swidrygiełło człowiek nikczemny, gwałtowny i lubiący się napijać, gwałtem przywłaszczał sobie rządy Wielkiego Księztwa Litewskiego, wbrew woli Króla, z którym zuchwale i po grubjańsku się obchodził, lak dalece, że nietylko go krzywdzącemi słowy łajał, ale targał się nań i za brodę chwytał. Uchwałą tegoż Sejmu postanowiono, ażeby wychowanie synów królewskich Władysława i Kazimierza poruczonem było Wincentemu Kotowi. Obowiązek ten, bez żadnego ze strony jego starania przez Stany Państwa jemu powierzony, spełniał z wielką gorliwością, i obaj jego uczniowie zasiedli w późniejszym czasie tron Polski. Tak dalece zjednał względy Władysława Jagiełły, że go zrobił Podkanclerzyin, na jakowym urzędzie okazał niepospolitą prawość. Po śmierci zaś Arcybiskupa Alberta, Kapituła metropolitalna, naznaczywszy termin wyboru uroczystość przeniesienia zwłok ś. Adalberta, zgodnemi głosy obrała go na Pasterza osieroconego Kościoła. Nie podobał się był ten wybór Magnatom i Kuratorom Króla, ale pomimo czynionych przez nich zarzutów, wybór ten utrzymanym został. Utrzymywali oni że następcą Alberta powinien być Władysław Oporowski, Biskup Władysławowski, jako najpierwszy z porządku i stopnia po Zbigniewie Biskupie Krakowskim, który dobrowolnie ofiarowanego sobie zaszczytu nie przyjął. Lecz gdy Władysław Jagiellończyk i Kuratorowie jego dalej takowemu wyborowi nie opierali się, Eugenjusz IV., w Bononji wtedy bawiący, potwierdził go, a w następnym 1437. w niedzielę dnia 3. Września, Zbigniew Biskup Krakow-