Krzewy ozdobne

złotych na wojnę z Talarami. Prosili nadto ciż posłowie w imieniu Króla o dziesięcinę dziesięciny i prawo rozdawania wszelkich beneficjów w Królestwie, oraz odpuszczenia opłaty znanej pod imieniem grosza ś. Piotra; lecz prośby takowe bez skutku zostały. W tymże samym roku Król Kazimierz, jak Długosz świadczy, zwołał sejm do Piotrkowa, na którym był obecny Arcybiskup Wincenty. Proszono na nim Króla, ażeby mając wzgląd na dobro publiczne, chciał strzedz zobowiązań stwierdzonych przysięgą, a szczególniej żeby nie zezwalał na odrywanie prowincji i miast od Państwa; Litwinii bowiem, za jego zgodą, opanowali kilka zaników na Podolu. Głuchym był na te prośby Król Kazimierz i wszelkie usiłowania Senatorów lekceważył, powiadając, że pierwej przysięgą Litwinom się zobowiązał. Wkrótce polem, jak Długosz świadczy, z wielkiem zmartwieniem wszystkich nagle do Litwy wyjechał.
Umarł tymczasem Konrad Biskup Wrocławski, syn jednego z Książąt Szląskich, kapituła Wrocławska wybrała na jego miejsce Piotra, człowieka urodzenia niskiego, ale którego cnoty i los pomyślny na ten stopień wyniosły. Potwierdził go Arcybiskup Wincenty i polecił Janowi Biskupowi Naturyńskiemu, Suffraganowi Gnieźnieńskiemu, wyświęcić go we Wrocławiu. Przedtem jeszcze wyświęcił w kollegjacie Kaliskiej na Biskupa Poznańskiego Andrzeja z Bnina herbu Korab, sławnego z gorliwości Paslerskiej w rozszerzaniu wiary, oraz wykorzenieniu szkodliwych błędów Hussa. Tymczasem, gdy Kazimierz, jak wyżej wspomnieliśmy, z Piotrkowa pośpiesznie udał się do Litwy, nie obmyśliwszy środków publicznego bezpieczeństwa,