Wiaty

nie służyło prawo zwoływania sejmów, jak Arcybiskupowi Gnieźnieńskiemu. A lubo Firlej w Krakowie, w Knyszynie, a później w Glinianach w ziemi Lwowskiej sejmy zgromadzał, nie zważając na czynione w lej mierze oświadczenia Prymasa, śród niezgod religijnych, zaburzenia w Państwie i rozmaitych nieprzyjaznych sobie stronnictw, sejmy te zwoływane przywłaszczoną władzą, nic nie uradziły dla dobra publicznego; Bóg bowiem czuwał jeszcze nad stanem Państwa i naród, ten nowy i niezwykły sposób toczenia narad, miał w podejrzeniu. Arcybiskup Uchański, w podeszłym już będący wieku, o ile mógł opierał się przeważnej potędze przeciwników, chcąc utrzymać stopień i godność Prymasowską, wkońcu za poradą Karnkowskiego, po długich sporach, oraz częstem kommunikowaniu się listownie i przez posłów, naznaczył miejsce zjazdu dla magnatów i stanu rycerskiego z Wielkopolski i Małopolski do wsi Kaszek o mil pięć od Warszawy odległej. Zebrała się na ten sejm wielka liczba Senatorów i ze stanu rycerskiego, a uchwały jego czytać można obszernie w dziejopisach Polskich, opisujących wypadki ówczesne, do których ciekawego czytelnika odsyłamy. Na tym sejmie naznaczone były po województwach i ziemiach osobne sejmiki, które miały poprzedzić sejm walny zwołany do Warszawy na dzień Trzech Króli 1573. roku. Magnaci i stan rycerski czyli posłowie ziemscy w wielkiej liczbie zebrali się na ów sejm, na którym ułatwione były różne interessa domowe, oraz wyznaczone poselstwa do różnych dworów zagranicznych. Opisanie takowych czynności znaleźć można w dziele Andrzeja Maxymiljana Fredra Kasztelana Lwowskiego, męża w naukach i polityce