Garaże blaszane

rych za kandydata podany, był przez Stany jednomyślnie Królem ogłoszony, i z pewnością twierdzić można, że od nikogo z tych, którzy go za Króla uznali, widzianym i znanym nie był. Przybył przedtem był do Polski karzeł pewien, Polak rodem, ze szlacheckiej pochodzący familji, nazwiskiem Krassowski, który za młodu będąc zawieziony do Francji, dla dziwnie małej urody podarowany był Królowej Katarzynie z Medyceuszów i w wielkich zostawał łaskach na dworze królewskim; a posiadając obszerne wiadomości i będąc bystrego, wyższego nad urodę swą dowcipu, tak pomyślnie prowadził swe interessa, że w krótkim lat przeciągu zebrawszy znaczne pieniądze, chcąc na starość ojczyznę i krewnych swoich odwiedzić, wrócił do Polski za życia jeszcze Zygmunta Augusta, i zostając często w towarzystwie Magnatów z wielką pochwałą odzywał się o Francji, o jej bogactwach, o świetności dworu i o Henryku bracie królewskim, który wtenczas tocząc częste utarczki w wojnie z heretykami, okrył się był sławą wojenną. Po śmierci zaś Zygmunta Augusta, gdy wszyscy zajęci byli obiorem nowego Króla, jak najmocniej obowiązywał wszystkich, ażeby Henryka za Króla obrali, i wreście za poradą Andrzeja Zborowskiego, w imieniu niektórych Panów polskich, którzy do jego stronnictwa należeli, wysłany był do Francji z listami do Króla i Henryka, w których proszono ich aby wysłali posłów dla starania się o koronę Henrykowi, z zapewnieniem o pomyślnym skutku ich starali. Spełnił dokładnie dane jemu polecenie ów karzeł i dwór Francuzki nie ważył lekce ani posła ani posyłających. Z równą tedy szybkością jak przybył, wrócił do Polski i oznajmił że w swoim czasie przy-