Sprzęt audiowizualny

jać zaczął stronnictwu Batorego, i za jego poradą naznaczony został dzień koronacji, oraz listy i poselstwa do Stefana i sąsiednich Monarchów uchwalone i wysłane; gdy zaś w tym czasie wrzuconą była kwestja względem konfederacji przez różnowierców, z największym uszczerbkiem religji katolickiej utworzonej, Karnkowski potężnie stawał w obronie praw kościoła i zapewnieniu ich nietykalności. Sród powszechnego zamieszania i walki przeciwnych stronnictw, Karnkowski pierwszy z Biskupów przyłączył się do partji Batorego, i to wielki wpływ wywarło na pomyślny stan kościoła, jak to czas następny i rzecz sama wkrótce dostatecznie okazały. Rzecz była niewątpliwa, że Stefan wybrany został w skutek zabiegów partji różnowierców, którzy wnosili, że on ich błędy podziela, i w takowem mniemaniu utwierdzeni byli przez niegodziwego i do bluźnierczej Antytrynitarzy sekty należącego Blandratę, wysłanego na sejm elekcyjny przez Batorego, który wmówił heretykóm, że Monarcha ten będzie wyłącznie im sprzyjać. Karnkowski przeto miał na pierwszym względzie, nim Batory wstąpi na granice Państwa, dowiedzieć się z pewnością w jakiej był wychowany religji i jaką wiarę wyznaje, i jeżeliby był Katolikiem, silniej popierać jego stronę, jeżeliby zaś był zarażony heretyckiemi błędami, starać się go, jako niegodnego tronu, od niego usunąć. W porę tym czasem zdarzyło się, że nowo-wybrany Król w liście do Karnkowskiego pisanym wzywał, ażeby spotkał go na granicy Państwa; ale ważne okoliczności wstrzymywały Karnkowskiego od tej podróży, szczególniej bojaźń zwrócenia znowu na siebie niechęci narodu. Wezwawszy tedy listownie Solikowskie-