Korekcja zmarszczek

Ia, oraz rozum, dojrzałą rozwagę i doświadczenie jego, rozgłosił wszędzie tak pożądane wieści, i tem powiększył chęć oglądania co najprędzej tyle chwalonego Monarchy. Postanowił był Król przybyć do Krakowa przed uroczystością Wielkiejnocy, ale z powodu choroby, musiał zatrzymać się w klasztorze na Jasnej-Górze, o milę od Krakowa odległym. Karnkowski lubo przedewszystkiem żądał dać się poznać nowemu Królowi i powitać go, jednak żeby się nie narazić na obmowę ludzką, postanowił czekać go w Krakowie; nie przestał jednak troskliwie zajmować się tem, co mogło być przyjemnem Królowi i posłużyć do zapewnienia jemu wiecznego zbawienia. Wybrał tedy trzech Teologów z Uniwersytetu Krakowskiego: Marcina Pilśniańskiegc, Stanisława Sokołowskiego i Marcina Kłodawitę Kaznodzieję zmarłego Zygmunta, i wysłał ich do Króla, ażeby wszystkich trzech, lub jednego z nich wybrał Kaznodzieją swoim. Król wybrał Sokołowskiego, pobożnego i uczonego kapłana, i zatrzymał go przy sobie, którego później wymównych kazań w języku łacińskim miewanych, przez lat pięć pilnie słuchał. Wreście Król w połowie Marca, z podobnym jak Henryk przepychem, wjechał do Krakowa. Na polu przed bramą Ś. Florjana z wielką czcią spotkany został przez Senat i licznie zebrany stan rycerski, czyli Posłów Ziemskich. Karnkowski w imieniu wszystkich powitał go, na którego mowę sam Król odpowiedział. Gdy Arcybiskup Uchański dla dopełnienia obrzędu koronacji przybyć nie chciał i upornie trzymał się stronnictwa Austrjackiego, za zgodą Stanów, na mocy postanowionej uchwały, zastrzegającej prawa i przywileje Arcybiskupa Gnieźnieńskiego, Karnkowski do-