Kanały kablowe

wań, albo zwlekali do czasu; opisywał przytem stan i położenie Państwa, w którem daleko korzystniejsze są dla panujących umiarkowanie i łagodność, niżeli zbytnia surowość. Ze wszech miar warta czytania ta mowa Solikowskiego, znajduje się w Kommentarzu do dziejów Polskich napisanym przez niego i w roku 1647. w Gdańsku drukiem ogłoszonym. Pomimo to jednak Król chwycił się surowszych środków; Andrzej Zborowski Marszałek Nadworny i brat jego Krzysztof, na instancją Instygatora Państwa Andrzeja Rzeczyckiego, powołani zostali do stawienia się na sejmie, który zwołanym był przez Króla w zimowej porze roku 1585. i który był ostatnim za jego panowania. Król na ów sejm przybył z Litwy z licznym pocztem żołnierza i gdy się zbliżał do Warszawy, Zamojski spotkał go także na czele niemałego oddziału wojska. Karukowski lubo rozgniewany był na Króla, że go nieobecnego w Lublinie jako delatora zamieszał do sprawy Zborowskich, przygotowany jednak na wszystko i gotów wszystko dla dobra publicznego wycierpieć, przybył także na ów sejm. Zresztą we wszystkich województwach, gdzie się odbywały sejmiki przedsejmowe, wielkie wynikły zaburzenia i kłótnie z powodu terminu naznaczonego Zborowskim dostawania na sejmie; szczególniej dziejopisowie Polscy obszernie opisują burzliwe narady, jakie z lego powodu miały miejsce w województwach ziem Ruskich i Krakowskiem. Stadniccy Zmigrodzcy, połączeni związkiem krwi z Zborowskienii, z rozkazu Króla pozwani byli przed sąd za zerwanie sejmików w Wiśniczu; lecz za wstawieniem się Arcybiskupów: Karnkowskiego i Solikowskiego, Król dał się przebłagać i dalszych kroków prawnych prze-