Meble kuchenne producent

wa Słodowskiego, zaczął ważyć własne "ja" z różnorodnemi obowiązkami, które nań życie nałożyło i w końcu tych wszystkich rozmyślań, nie znalazł innego punktu wyjścia, jak zagrać komedyę, równą tej, jaką z nim grano.
Rzekł też przemógłszy się po chwili:
— Dobrze mateczko! dobrze.
Olszyńska spoglądająca na syna z trwogą i niepokojem, rzuciła się teraz ku niemu i radosnym szeptem jęła w dalszym ciągu przedstawiać konieczność takiego środka, rozsnuwając nadzieję na przyszłość i dziękując Janowi za ustępstwo, które dla jej spokoju uczynił. Tkliwość macierzyńska podsuwała jej argument za argumentem, a każden dość silny i dość stanowczy, aby do serca Jana trafił.
Stopniowo odzyskiwał dobry humor, i aczkolwiek nie mógł wyrugować z duszy uczucia, że popełnia oszustwo względem samego siebie, był jednak o tyle zadowolony z powziętego postanowienia, że gdy staruszka poczęła mówić o poświęceniu, jakie dla rodziny robi i wdzięczności, przerwał jej wesoło:
— Mateczko! nie przesadzajmy. Co za poświęcenie! Źle mi tu nie jest, i nie będzie! A że sztuką Niemców tłuką... kto wie, czy ten figiel nie wyjdzie mi na dobre. Nie mówmy o poświęceniu... ja jestem taki egoista, że dla samego siebie chciał-