Reklama zewnętrzna

Pani Eufemia, która w rzeczywistoÅ›ci nie pojmowaÅ‚a dobrze o co tu wÅ‚aÅ›ciwie chodzi, rzekÅ‚aÅ?
— Kto ma pannę w domu, sam powinien najlepiej wiedzieć.
"Panna" zaś, pomimo zmieszania, podniósłszy wzrok na ojca, a potem szybko powstawszy, podbiegła i łasząc się jak kotka, ucałowała jego ręce.
Jan odetchnął, rzeczy zaczęły się układać nadspodziewanie dobrze, przewidywane zakłopotanie rozplątywało się samo.
Bruzdowicz po pierwszym impecie, choć od zamiaru zrobienia "szwabora psikusa" nie odstąpił, w miarę dyskusyi, stygł widocznie, skoro w końcu z niejakim żalem rzekł:
— Przykro mi tylko, że nie będę mógł mieć państwa u siebie. Ale i na to jest sposób. Zrobimy na drugi dzień poprawiny... Wprost z "jubileuszu" do nas...
Zatarł ręce i począł podżartowywać z Wali, że po jubileuszowym ein, zwei, drei — jak walca nazywał — sam ja w pierwszą parę mazura poprowadzi.
Było to wstępem do ogólnego ożywienia. Stopniowo wszyscy odzyskali dobry humor. Pani Eufemia przysiadłszy się do Olszyńskiej i Bruzdowicza, puściła wodze fantazyi, już naprzód układając różne plany i kombinacye projektowanej zabawy dotyczące. Panny mięszały się od czasu do