Agencja public relations

my samą powagę, samo najwyższe prawo, w moc którego sejm ten ustawy swoje ogłasza.
Wystąpić mnie jednemu przeciw temu najwyższemu Areopagowi, osiwiałemu na zasługach długą pracą wieków zdobytych — byłoby szaleństwem. Musiałem więc wziąść w pomoc powagę, któraby tamtej równoważyła, musiałem się obrócić na naród, na szczep, do którego należę. Tam się obejrzałem wprzody, czyli oppozycya moja znajdzie poparcie, — czyli myśli moje czerpane z narodowego źródła, — czyli to źródło dość obfite, by wezbrać potokiem wiedzy, i wylać się strumieniem filozofii — zgoła czy jest duch ożywczy w pierwiastku słowiańskim, coby mógł w przyszłości być naczyniem ducha dziejowego i ducha umiejętności. A dopiero przekonawszy się o tych siłach własnego narodu, mógłem nie już jako pojedynkowa jednostka, ale jako zbiorowa jednostka poważyć się do zajęcia zaczepnego stanowiska.
Innemi słowy — pomijając stronę materyalną społeczną, a chwytając samą duchową, zdanie moje w treść zebrane jest takie: Dwie owe kwestye żywotne o osobowości Boga i o nieśmiertelności duszy, sprowadzam na inną radykalną kwestyą: czyli w ogóle w tych dwóch pytaniach stanowić może rozum.
Okazać mi więc trzeba, do czego dotąd rozum samowładnie stanowiący doprowadził i doprowadzić musiał, a jeżeli na tej dwojakiej drodze a priori i a posteriori pokaże się inkompetencya rozumu, okazać, dokąd się filozofia na panowaniu samego rozumu oparta przerzucić musi. Szukać dalej będę nowego pierwiastku w Słowiańszczyźnie — obejrzę, co pisarze nasi już na tem polu zdobyli, i w końcu dopiero rzucę kilka rysów organicznych.