Spa nad morzem

dnia, bo Turcy nie mogli mieć z tamtych miejsc wyżywienia. Zależy im także na tem, Ażeby Turcy nie posuwali się za nadto w kraje chrześcian, zkąd oni wybierają niewolników, których w całej sprzedają Turcyi. Drugą bardzo ważną usługę oddali tem, że podczas bitwy przypadłszy wedle swojego zwyczaju z wrzaskiem i krzykiem przeraźliwym, wcale się nie bili, ale odwróciwszy się natychmiast oświadczyli wezyrowi, że kiedy są Polacy, to już tu nie ma co robić. Wezyr prosił chana, aby dla wspólnego ratunku powrócił do bitwy. Chan ruszył się znowu ze zwyczajnym okrzykiem, ale otarłszy się tylko o skrzydło naszego wojska, cofnął się, zupełnie żadnej nie wypuściwszy strzały. A jest zdanie między wojskowymi, że gdyby Tatarowie byli chcieli bić się jak z xięciem lotaryńskim w pochodzie pod Wiedeń, bitwa byłaby wzięła inny obrót, a przynajmniej zwycięstwo byłoby daleko trudniejsze... ... "O królu Francyi chodzą tu tysiączne bajki, rozgłaszane z Wiednia: to, że podczas bitwy był osobiście w obozie tureckim; że w turbanie wezyra znaleziono list od niego, wyrażający nadzieję, że wezyr od oblężenia Wiednia nie odstąpi, za co obiecuje mu król 30 tysięcy dukatów; to znowu, że zwycięstwo odniesione nad Turkami, będzie przyczyną śmierci dwoch wielkich panów: że papież umrze z radości, a król Francyi ze zmartwienia; i tym podobne brednie..."
... Mówią, że podczas oblężenia kazał Starenberg zdjąć z wieży ś. Stefana znamię półxiężyca, które tam było umieszczone w skutek dawnego traktatu z Solimanem, i że natomiast postawiono krzyż. Dopóki stał pólxiężyc, Turcy nie strzelali; ale jak tylko obaczyli krzyż na wieży, zaraz zaczęli strzelać, ażeby go zrzucić; wszelako nadaremnie."